www.contactwithspace-ea.com

JEROME EDEN

 


O Jerome Eden γεννήθηκε το 1925 στην Νέα Υόρκη. Αποφοίτησε από το Πανεπιστήμιο της Νέας Υόρκης και την σχολή δασκάλων του Κολούμπια. Εργάστηκε ως καθηγητής Αγγλικών, αρθρογράφος περιοδικών, υπεύθυνος έκδοσης του AmericanWaterWorksAssociationJournal και πολιτικός και στρατιωτικός συντάκτης του IdahoFallsPostRegister.
Μελέτησε το έργο και τα ευρήματα του Βίλχελμ Ράιχ και έγραψε τα βιβλία:


Orgone Energy-The Answer to Atomic Suicide.1972.
Planet in Trouble-The UFO Assault on Earth. Hicksville,1973.
Suffer the Children. New York 1959.
View From Eden-Talks to Students of Orgonomy, 1976.
Scavengers from space – The UFO Hostility Hypothesis 1988.


Mε δικά του λόγια, μεταφρασμένο απόσπασμα από το βιβλίο Scavengersfromspace:
« Δεν έχω εκπαιδευτεί σε καμμία από τις κλασσικές επιστήμες, και εγώ πρώτος παραδέχομαι την άγνοιά μου πάνω στην κλασσική επιστήμη και τεχνολογία. Ωστόσο, όπως δείχνουν και τα βιβλία μου Orgone Energy και Planet in Trouble, έχω περάσει πολλά χρόνια μελετώντας την νέα επιστήμη της Οργονομίας ( την επιστήμη που ασχολείται με τις λειτουργίες της οργονοενέργειας), έχω προσωπικά αναπαράγει πολλά από τα βασικά πειράματα του Ράιχ, έχω κατασκευάσει και χρησιμοποιήσει πολλές συσκευές συσσώρευσης οργονοενέργειας και έχω διεξάγει με επιτυχία πάνω από εκατό επιχειρήσεις με Νεφοδιαλυτή στα Βορειοδυτικά. Ήμουν ο πρώτος χειριστής Νεφοδιαλυτή που καταγράφηκε από την Εθνική Διεύθυνση Ωκεανών και Ατμόσφαιρας του Αμερικανικού Υπουργείου Εμπορίου (ΝΟΑΑ), και η εργασία μου πάνω στην τροποποίηση του καιρού και την αντιστροφή της ΝΤΟΡ εμφανίζεται σε διάφορα άρθρα που έχω γράψει για το Περιοδικό της Οργονομίας».
Mεταφρασμένο απόσπασμα από το βιβλίο Scavengers from Space:


Η οργονοενέργεια υπάρχει παντού και είναι διαρκώς σε κίνηση. Ο άνθρωπος και το σύμπαν του είναι κυριολεκτικά βυθισμένοι σε έναν Ωκεανό Ενέργειας, όπως τα ψάρια στην θάλασσα είναι περιτριγυρισμένα κα βυθισμένα στο νερό.
O Pάιχ απέδειξε την ύπαρξη της οργονοενέργειας οπτικά, θερμικά, ηλεκτροσκοπικά, μικροσκοπικά, με μετρητή Γκάιγκερ, με μετρητή πεδίου οργονοενέργειας και με διάφορους άλλους τρόπους. (Βλ Βιοπάθεια του Καρκίνου, το βασικό βιβλίο του Ράιχ για τα πειραματικά δεδομένα και επιστημονική επαλήθευση).

Η οργόνη διεισδύει σε όλη την ύλη, αλλά με διαφορετικές ταχύτητες. Ο πλανήτης μας ( και τα πάντα πάνω σ’ αυτόν ) είναι βυθισμένος και διαπερασμένος από αυτόν τον ατμοσφαιρικό ωκεανό ενέργειας του οποίου τα μεγαλύτερα ρεύματα ρέουν από την δύση προς την ανατολή. Πολλά μοτίβα πτήσεων των ΑΤΙΑ υποδηλώνουν μια κατεύθυνση από δύση προς ανατολή, οδηγώντας τον Ράιχ να συμπεράνει πως αυτά τα σκάφη κινούνται πάνω στα μεγάλα ρεύματα οργονοενέργειας κατά τον ίδιο περίπου τρόπο που τα δικά μας αυτοκίνητα κινούνται πάνω στις μεγάλες λεωφόρους· ωστόσο, καταγράφονται πολλές άλλες δευτερεύουσες κατευθύνσεις στην πτήση αυτών των σκαφών.


Το βασικό χρώμα της οργόνης είναι γαλάζιο ή γαλανόγκριζο, το οποίο εξηγεί το χρώμα του ουρανού, όπως επίσης και το χρώμα των μακρινών βουνών, των σκιών του χιονιού και του νερού. ( Δεν είναι απλά «τυχαίο συμβάν» πως το νερό, για παράδειγμα, στην πιό «αγνή» μορφή του – δηλαδή αποσταγμένο πολλές φορές – είναι επίσης γαλάζιο· και πως το υγρό οξυγόνο είναι επίσης γαλάζιο, αφού και το νερό και το οξυγόνο είναι πρωταρχικοί υλικοί «φορείς» της οργόνης). [...]Η γη, όπως επίσης και κάθε πλανήτης στο ηλιακό μας σύστημα, περιβάλλεται επίσης από ένα θήλακα οργόνης. Aυτό το τεράστιο ρεύμα ενέργειας είναι υπεύθυνο για την περιστροφική κίνηση της Γης. Και όντως, οι φωτογραφίες που πάρθηκαν από τεχνητούς δορυφόρους στο διάστημα δείχνουν πως ο πλανήτης μας έχει ένα βαθύ γαλάζιο χρώμα. Πολλοί άνθρωποι που έχουν αναφέρει θεάσεις ΑΤΙΑ έχουν παρατηρήσει ένα γαλάζιο ή γαλαζωπό χρώμα να σχετίζεται μ’ αυτά τα σκάφη.


Όταν η οργόνη είναι συγκεντρωμένη και ταυτόχρονα πιό έντονη, το χρώμα της αλλάζει ως λειτουργία της διαδικασίας φόρτισης. Αυτό το φαινόμενο μπορεί να παρατηρηθεί στην φύση, όπως πρώτος ο Ράιχ επισήμανε – ειδικά το καλοκαίρι όταν διάφορα φυτά και δέντρα, φρούτα και καρποί αλλάζουν χρώμα λόγω της ισχυρής  απορρόφησης και συγκέντρωσης ατμοσφαιρικής και γήινης ενέργειας. Και, όπως επισήμανε ο Ράιχ, το πράσινο χρώμα του γρασιδιού και των φύλλων είναι ένας συνδυασμός του κίτρινου συν το γαλάζιο της οργόνης. Η απόσυρση της ενέργειας προς το κέντρο της Γης το φθινόπωρο (συστολή), εξηγεί την απώλεια του γαλάζιου στα φυλλώματα, με αποτέλεσμα το κιτρίισμα των φύλλων και του γρασιδιού που πεθαίνει.


Οι αλλαγές χρώματος που σχετίζονται με τα ΑΤΙΑ φαίνονται να είναι ενδείξεις της συγκέντρωσης της ενέργειας που χρησιμοποιείται από αυτά τα πλοία. Η σχέση ανάμεσα στην συγκέντρωση της οργόνης και το χρώμα των ΑΤΙΑ σημειώθηκε από τον Δρ Έλσγουορθ Μπέικερ, εκδότη του Περιοδικού της Οργονομίας και πρόεδρο του Αμερικάνικου Κολλεγίου Οργονομίας. Στον πρόλογό του για το βιβλίο μου Planet in Trouble ο δρ Μπέικερ περιέγραψε μιά προσωπική  παρατήρηση που έκανε ενώ ήταν παρών σε ένα πείραμα που έκανε ο Ράιχ το οποίο αφορούσε ένα ΑΤΙΑ:
« Η τελική μου παρατήρηση έχει να κάνει με διαστημόπλοια. Kανένα δεν έχει συλληφθεί ως τώρα και πολλοί άνθρωποι πιστεύουν ακόμα πως δεν υπάρχουν. Θα καταγράψω απλώς εδώ αυτό που επτά από εμάς, εκτός από τον Ράιχ, είδαμε. Περίπου στις 9.00μμ ένα βράδυ, ο Ράιχ έδειξε ένα πολύ λαμπερό αστέρι στα νοτιοδυτικά, περίπου 40 μοίρες πάνω από τον ορίζοντα. Ήταν ασυνήθιστο, καθώς ήταν πολύ πιό φωτεινό από ότι είχα δει ποτέ να είναι η Αφροδίτη. Επίσης, το χρώμα του εναλλασόταν τακτικά με την σειρά από κόκκινο,γαλάζιο, πράσινο, πορτοκαλί, κίτρινο και άσπρο – μετά πάλι κόκκινο. Το παρακολουθήσαμε επί αρκετά λεπτά και μετά το παρατηρήσαμε με ένα διοπτρικό τηλεσκόπιο 3 ιντσών, όπου φαινόταν μεγαλύτερο, αλλά έμοιαζε ακόμα απλώς σαν ένα φωτεινό σώμα. Ευθυγραμμίζοντάς το με στατικά αντικείμενα ανακαλύψαμε πως κινούνταν αργά με βορειοανατολική κατεύθυνση και άλλαζε σταδιακά την θέση του σε σχέση με άλλα άστρα. Ο Ράιχ έστρεψε τότε τον νεφοδιαλυτή προς αυτό και, μετά από τρία ή τέσσερα λεπτά το κόκκινο χρώμα δεν εμφανίστηκε πιά. Αυτό ακολουθήθηκε από μια διαδοχική μη-εμφάνιση του γαλάζιου, του πράσινου, του πορτοκαλί και του κίτρινου χρώματος. Το μόνο που απέμενε τώρα ήταν το άσπρο, το οποίο γινόταν όλο και πιό θολό μέχρι που δεν μπορούσαμε πιά να το δούμε»


Ο Νεφοδιαλυτής του Ράιχ ήταν άλλη μια από τις εκπληκτικές εφευρέσεις του. Με αυτόν, όπως φάνηκε παραπάνω στις παρατηρήσεις του δρ Μπέικερ, ο Ράιχ μπορούσε να αντλεί από την ατμόσφαιρα τεράστιες ποσότητες οργόνης. Αντλώντας ενέργεια από αυτό το «αστέρι» ο Ράιχ έδειξε  πως αυτό το αντικείμενο στον νυχτερινό ουρανό δεν ήταν στην πραγματικότητα αστέρι, ήταν μιά διαστημική μηχανή! Η απώλεια της πηγής ενέργειας του ΑΤΙΑ προκάλεσε ταυτόχρονη απώλεια στις εκδηλώσεις των χρωμάτων του: πρώτα εξαφανίστηκε το κόκκινο χρώμα, μετά το γαλάζιο, το πράσινο, το πορτοκαλί, μετά το κίτρινο και τελικά, το άσπρο.